محصولات آسیکو

شرکت مهندسی آسیکو طراحی و ساخت تصفیه خانه های فاضلاب صنعتی، بهداشتی و بیمارستانی را طبق استانداردهای تخلیه پساب سازمان حفاظت محیط زیست انجام میدهد.

به دنبال افزایش روزافزون صنایع و کاهش منابع آب سالم در دسترس و آلودگی منابع آب توسط صنایع مختلف، تصفیه و استفاده مجدد از پساب‌های صنعتی امری ضروری می‌باشد. از آن‌جایی که غالبا سیستم‌های متعارف و متداول سنتی تصفیه فاضلاب قادر به تولید پساب تصفیه شده با کیفیت قابل استفاده مجدد در چرخه تولید نمی‌باشند انجام مطالعات جهت شناسایی و یا تولید سیستم‌های جدید با تکنولوژی بهتر برای افزایش راندمان سیستم‌های تصفیه می‌تواند کمک موثری در راستای حفظ منابع آبی و کاهش آلودگی محیط زیست نماید.

در زیر به مواردی از خصوصیات صنایع مختلف اشاره می‌گردد، شرکت مهندسی آسیکو توانایی طراحی و ساخت تخصصی تصفیه خانه های مذکور را دارا می باشد:

فاضلاب صنایع مواد غذایی، آشامیدنی و دخانیات

فاضلاب این‌گونه واحدها که بیشترین سهم را در آلودگی محیط زیست ایفا می‌کند، حاوی مواد زاید آلی مختلفی می‌باشد که بسیاری از آن‌ها به سادگی قابل تجزیه می‌باشند. بنابراین شدیداً باعث مصرف اکسیژن آب‌های دریافت‌کننده این فاضلاب‌ها شده و میزان اکسیژن مورد نیاز بیوشیمیایی (BOD) آن‌ها را شدیدا افزایش می‌دهند و بدین ترتیب موجب آلودگی آب‌ها می‌شوند.  اولین اثر افزایش  BOD نیز به صورت مرگ و میر آبزیان در اثر کمبود اکسیژن آب و تشدید فعالیت‌های تخمیری و گندیدگی آب های دریافت کننده ظاهر می‌شود.

صنایع تصفیه و تولید قند و شکر یکی دیگر از فعالیت‌های عمده صنعتی در این گروه است که به دلیل فرایند ویژه تولید و فن‌آوری محصولات قندی پساب آن‌ها دارای ویژگی‌های خاصی می‌باشند بسیاری از کارخانجات تولید قند و شکر در ایران مصرف‌کننده چغندر قند بوده و فاضلاب این قبیل واحدها تعییرات زیادی در فاکتورهای آب مانند کدورت ، اسیدیته، دما، اکسیژن محلول‌، ذرات معلق و کاتیون‌های آب ایجاد می‌کند. پساب صنایع محصولات قند و شکر به دلیل این‌که از مواد قلیایی و به ویژه آهکی در فرایند استفاده می‌کنند، حاوی مقادیر زیادی از این قبیل مواد بوده

و در صورت تخلیه به آب سطحی بدون اعمال تصفیه مناسب موجب آلودگی آب‌های جاری و مرگ و میر آبزیان می‌شود.

فرآیندهای کارخانجات فرآورده‌های گوشتی و کشتارگاه‌ها تقریبا آلودگی‌های مشابهی به صورت فاضلاب ایجاد می‌کنند. آلودگی میکروبی فاضلاب کشتارگاه‌ها بسیار زیاد بوده و در صورت عدم توجه و نبود سیستم مدیریت اصولی و تصفیه بیولوژیک مناسب می‌تواند آثار شدیدی بر بهداشت و سلامتی ساکنین گذارد. به طورکلی فاضلاب یک کشتارگاه نمونه می‌تواند باعث اسیدی شدن، افزایش BOD,COD، آمونیاکی شدن، تشدید ازت آلی آب، افزایش نیتروژن کل، مواد معلق، مواد آلی فرار، فسفات‌ها و مواد کربنه و آلی دیگر آب شده و تا حدودی ترکیب یونی و معدنی آب را بهم بزند.

از دیگر واحدهای تولید مواد غذایی و فرآورده‌های کشاورزی، صنایع کنسرو‌سازی و نوشابه‌سازی است که عمدتا باعث تخلیه مقادیر زیادی فاضلاب حاوی مواد آلی، شوینده، نیترات‌ها، نیتریت‌ها، کربنات‌ها، سود و تفاله‌‌های گیاهی می‌‌شود.

فرآیند تولید روغن از دانه‌های نباتات روغنی نیز عمدتا از طریق جریان تصفیه روغن، مقادیر زیادی فاضلاب حاوی اسیدهای آزاد، مواد بودار، مواد رنگی و سایر ناخالصی‌های روغن ، مواد صابونی،

مواد کاتالیزوری و بسیاری از مواد آلی و معدنی دیگر وارد محیط می‌کنند.

از میان کلیه فعالیت‌های فوق، کارخانجات کشتار دام و فرآورده‌های گوشتی و تولید نوشابه بیشترین بار آلودگی را بر آب‌ها تحمیل می‌کنند.

فاضلاب صنایع نساجی‌،پوشاک و چرم

فرآیندهای این قبیل واحدها به گونه‌ای است که فاضلاب صنایع چرم عمدتا حاوی بقایای پوست و مو‌، مواد سمی مانند فلزات سنگین از قبیل آرسنیک، کروم، کبالت، جیوه ، منیزیم‌، آلومینیوم،

اسیدها، سود، مواد رنگی، کانی‌های مختلف، مواد آلی قابل فساد و مواد معدنی و املاح مختلف می‌باشد. منبع عمده آلودگی ناشی از فلزات سنگین را کارخانجات چرم‌سازی تشکیل می‌دهند. واحدهای نساجی نیز به دلیل مصرف شدید آب سهم عمده‌ای در ایحاد آلودگی آب‌ها دارند. در فرآیند صنایع نساجی‌، مواد رنگی حاصل از رنگرزی باعث تغییر رنگ و مسمومیت شدید آب‌ها می‌شوند. به عنوان مثال در هر کارخانه تولید پنبه و پشم و پارچه‌، حدود 400 تا 1000 مترمکعب آب به ازای هر تن پارچه مصرف می‌شود.

فاضلاب صنایع سلولزی،چوب و کاغذ

فاضلاب حاصل از این صنایع بیشتر دارای مواد آلی، رنگی، مواد شیمیایی و ذرات معلق مختلف می‌باشد. به علت مصرف زیاد مواد سولفیتی در فرآیندهای صنایع کاغذ و مصرف کلر و مواد بی‌رنگ‌کننده، کف و مواد چسبنده و رشته‌های الیاف سلولز و کربوهیدرات‌ها و دانه‌های رنگی در آب آلودگی‌های ویژه‌ای بوجود می‌آورند. با وجود آن‌که این قبیل واحدها از لحاظ میزان حجم برداشت آب و پساب تولیدی در مقام هفتم قرار دارند، ولی از لحاظ آب‌بری، یعنی میزان مصرف آب به ازای تولید هر واحد محصول، در رتبه دوم قرار دارند.

صنایع شیمیایی ودارویی، نفت و ذغال سنگ

طبق اطلاعات به دست آمده، از لحاظ میزان حجم آب برداشت شده، این صنایع پس از صنایع مواد غذایی و آشامیدنی در رتبه دوم قرار دارند. از نظر میزان آب‌بری این صنایع در بین گروه‌های صنعتی رتبه سوم را به خود اختصاص داده‌اند. تنوع مواد آلاینده در پساب این قبیل واحدها بسیار زیاد بوده و نوع، ویژگی‌ها و شدت اثر آلاینده‌ها بسته به نوع کارخانه و فرایند تولید متفاوت می‌باشد. سه دسته فعالیت صنعتی در این گروه قابل تقسیم‌بندی است:

- تولید مواد شیمیایی و محصولات دارویی

-تولید مواد پلاستیکی و الیاف مصنوعی

- پالایشگاه نفت

واحدهای مختلفی در صنعت داروسازی وجود دارد که فاضلاب با کیفیت مختلفی تولید می‌کنند، مانند واحد دارویی، آنتی بیوتیک، آرایشی،بهداشتی و آزمایشگاهی که تغییرات شدیدی در COD, BOD، اسیدیته و ذرات معلق آب ایجاد کرده و مقادیری چربی و روغن، مواد شوینده، فسفات‌ها و ذرات معلق در فاضلاب آن‌ها مشاهده می‌گردد. واحدهای مختلف صنایع پتروشیمی باعث افزایش اسیدیته، COD،کل ذرات معلق و مواد محلول، نیتروژن و فلزاتی مانند مس و یون کلر در آب های دریافت کننده می شوند.

پالایشگاهها نیز از طریق تخلیه پساب حاصل از فرایندهای مختلف موجبات آلودگی آب را فراهم می سازند. در پساب تصفیه نشده پالایشگاه های نفت و گاز ترکیباتی مانند نفت، روغن، هیدروکربن های مختلف و نیز ترکیبات سیانید وجود دارد.

فاضلاب صنایع محصولات کانی غیر فلزی

این گروه صنعت از لحاظ میزان حجم برداشت آب صنعتی رتبه چهارم و از لحاظ پساب تولیدی رتبه ششم را به خود اختصاص می‌دهد. در این گروه از فعالیت‌ها، صنعت شیشه و محصولات شیشه‌ای و تولید سیمان و آهک و گچ و محصولات ساختمانی نیز قرار دارند.پساب حاصل از کارخانجات شیشه در درجه اول در اثر شست و شوی مواد اولیه معدنی دارای مواد معلق است و نیز روغن حل شده به دلیل تولید امولسیون پایدار از آلاینده های عمده این صنعت به شمار می رود.

یکی دیگر از صنایعی که در این گروه قرار دارد، صنعت تولید سیمان می باشد. یکی از مواد آلاینده که از فعالیت برخی صنایع این گروه در محیط رها می شود، آزبست است که با ریزش نزولات جوی از هوا شسته شده وارد جریانات آبی رودخانه ها می گردد. لوله های سیمان آزبست منبع اصلی آلودگی آب محسوب شده و خوردگی آن توسط آب (که عمدتا کدورت و pH آب است) و انحلال آن در آب، موجبات آلودگی آبهای آشامیدنی و صنعتی را فراهم می سازد.

فاضلاب صنایع تولید فلزات اساسی

صنایع آهن و فولاد و سایر صنایع فلزی نقش مهمی در فعالیت های صنعتی کشور داشته و آلودگی های حاصل از این صنایع آثار بارزی بر محیط زیست بر جای می گذارند. این گروه از صنایع متنوع و پیچیده می باشند. ارائه تصویری واضح از کمیت و کیفیت و نحوه تاثیرگذاری پساب و خروجی این واحدها به آسانی امکانپذیر نیست، ولی برای ارائه دیدگاهی کلی می توان این گروه از صنایع را به دو دسته تقسیم نمود: گروهی که عمل گالوانیزه انجام میدهد و گروهی که عمل آبکاری را عهده دار است. پساب گروه آبکاری به دلیل اینکه سمیت بیشتری دارد که ناشی از وجود مقادیر زیادی از مواد سمی و فلزات سنگین می باشد، نسبت به سایر گروه ها اهمیت و سهم زیادی در آلودگی دارد. در هر گروه به هر حال مقادیری از فلزات سنگین از قبیل کروم، مس، نیکل، روی، آهن، سرب و ترکیبات مانند کلریدها، نیتریت ها، سولفات ها، سیانیدها، بازها و اسیدهای کانی در پساب حاصله وجود دارد. علاوه بر آن، ترکیباتی از روغن، گریس و نفت نیز در پساب آنها مشاهده می شود. گروه سومی هم شامل کارخانجات ذوب فلزات، فولاد و مس وجود دارند که علاوه بر موارد فوق، ذرات سنگ آهن و مس و قطعات کک و ذغال در فاضلاب این صنایع به چشم می‌خورد. این قبیل پساب‌ها پس از خنک کردن بخش‌های مختلف، دارای درجه حرارت بالایی بوده و در صورت تخلیه مستقیم و بدون خنک سازی به صنایع آبی، می تواند برزو آلودگی حرارتی را باعث شود.

نکته مهم در پساب کارخانجات آبکاری و گالوانیزاسیون این است که کمیت ناچیز تولید پساب این واحدها نمی‌تواند دال بر کم اثر بودن یا پایین بودن همین آلوده‌سازی آنها باشد زیرا در فرایندهای فوق مقادیر زیادی فلزات سنگین و یون‌های خطرناک و سمی و همجنین سیاندها وارد فاضلاب شده که با غلظت کم نیز قدرت سمیت بسیار زیادی دارند. از طرف دیگر، تصفیه فاضلاب کارخانجات فوق با استفاده از روش‌های معمول و قابل قبول بسیار دشوار است، زیرا مواد به کار رفته در خنثی‌سازی فلزات، خود می‌توانند اثر مضاعف دیگری در محیط زیست ایجاد کنند.

نمونه‌ای از واحدهای این گروه، مجتمع مس است که پساب آن دارای فلزاتی مانند مس، کادمیوم و مولیبدن می‌باشد. مجتمع سرب و روی واحد دیگری از این گروه است که فلزاتی مانند کادمیوم، روی، جیوه و مس در فاضلاب خروجی این محتمع وجود دارد، که می‌تواند موجب تخریب زمین‌های کشاورزی شود. مجتمع‌های صنایع فولاد نیز در این گروه قرار دارند که از آلوده‌کننده‌های عمده کشور به شمار می‌روند. پساب این کارخانجات عمدتا حاوی فلزات سنگین مانند جیوه، سرب و آهن بوده و از حرارت بالایی نیز برخوردارند.

فاضلاب صنایع ماشین آلات، تجهیزات، ابزار و محصولات فلزی

واحدهای این گروه صنعت از نظر میزان آب برداشتی و پساب تولیدی رتبه پنجم را در میان سایر صنایع حائز گردیده اند. فعالیت های این گروه صنایع عمدتاً شامل تولید محصولات فلزی، ماشین آلات، محصولات و وسایل خانگی، ماشین آلات مولد برق و وسایل حمل و نقل می باشد. از میان این صنایع، صنعت خودرو سازی به علت ایجاد آلودگی بیشتر از اهمیت زیادی برخوردار است. فاضلاب کارخانجات خودروسازی به دو صورت موجبات آلودگی آبها را فراهم می سازند و از یک طرف، آبی که در خنک کردن نقطه جوش ها، کمپرسورها، یاتاقان ها و غیره به کار برده می شود داری آلودگی شدید حرارتی است و از طرف دیگر پساب حاصل از سایر واحدها مانند چربی گیری و کروماته کردن، نقاشی، رنگ زدایی، کاغذ زدایی و غیره حاوی مقادیری اسید فسفریک، مواد پاک کننده، فلزات سنگین، ذرات کاغذ، رنگ و مواد دیگر سمی می باشد.

در گروه صنایع تولید کننده وسایل خانگی نیز عمدتاً با استفاده از فلزات و موتورهای وارداتی، وسایلی نظیر کولر، یخچال، جاروبرقی، میز، صندلی و غیره مونتاژ می گردد و به هر حال وجود واحدهایی مانند چربی گیری، زنگ زدایی، آبکاری، نقاشی و خنک سازی الزامی است. در این صورت، پساب حاصل علاوه بر آلودگی حرارتی حاوی مقادیر نسبتا بالای فلزات سنگین مانند آهن، مس، نیکل، روی، کروم، سیانیدها، سولفات ها، کلریدها، کرومات ها، نیتریت ها، گریس ها، روغنها و ترکیبات نفتی می باشد. این مواد علاوه بر سمیت شدید باعث قلیایی شدن آب خروجی، افزایش COD، مواد جامد محلول (TDS) و معلق (TSS)و به ویژه فلزات سنگین پساب‌ها می‌شوند